Minder salaris na sportblessures

Een vrachtwagenchauffeur, werkzaam bij een internationaal transportbedrijf, is in 2000 en in 2002 langdurig arbeidsongeschikt in verband met sportblessures. In een verzuimgesprek spreekt de werkgever de verwachting uit dat de werknemer geen blessuregevoelige sporten meer zal beoefenen. De werkgever stelt dat het risico van hernieuwde langdurige uitschakeling te groot is. Op 21 januari 2003 meldt de werknemer zich opnieuw ziek, nu als gevolg een knieblessure, opgelopen bij het zaalvoetbal. Na deze ziekmelding deelt de werkgever per brief mee dat in deze ziekteperiode geen overuren worden uitbetaald. Verder stelt de werkgever in deze brief dat, indien de werknemer blessuregevoelige sporten blijft beoefenen, bij een volgende blessure geen salaris wordt doorbetaald. In februari 2003 meldt de werknemer zich opnieuw langdurig ziek als gevolg van een valpartij bij het sporten. De werkgever zet daarop de loondoorbetaling stil. De kantonrechter stelt de werknemer in het gelijk maar de werkgever gaat in beroep.

Oordeel gerechtshof

De werkgever is in de eerste plaats van mening dat de chauffeur zijn arbeidsongeschiktheid opzettelijk heeft veroorzaakt. Op grond van artikel 7:629 lid 3 BW is de werkgever dan gerechtigd de wettelijke verplichte loondoorbetaling stop te zetten.
Ten tweede stelt de werkgever dat de chauffeur zijn arbeidsongeschiktheid door eigen schuld of toedoen heeft veroorzaakt. In de betreffende cao staat dat de werkgever in die situatie niet verplicht is het loon bij ziekte aan te vullen. De werkgever vindt daarom dat hij naast de wettelijke verplichte 70% van het loon, niet ook nog eens de cao-verhoging hoeft te betalen.
Het hof kan zich niet vinden in de eerste stelling. Van opzet is geen sprake, omdat de werknemer niet de intentie heeft gehad om ongeschikt te worden. Het moet echt gaan om het willens en wetens veroorzaken van ziekte, niet om het riskeren daarvan. De wettelijke verplichting om 70% van loon door te betalen blijft dan ook bestaan.
In de tweede stelling van de werkgever wil het hof echter wel meegaan. De werknemer draagt volgens het hof verantwoordelijkheid voor zijn arbeidsongeschiktheid. Daarbij wordt sterk meegewogen dat de werknemer al vaak langdurig ongeschikt is geweest, en dat werkgever hem nadrukkelijk heeft verzocht te stoppen met voetballen. Het hof vindt daarmee dat de arbeidsongeschiktheid is veroorzaakt door eigen schuld, en verklaart betreffende uitzondering uit de cao van toepassing. De werkgever hoeft de aanvulling op het loon niet te betalen en kan zich beperken tot de wettelijk verplichte 70%.

Opmerking

Dit is de eerste keer dat de rechter een uitspraak doet over de verantwoordelijkheid van werknemers bij hun vrijetijdsbesteding. Het beoefenen van een risicovolle sport of andere activiteit wordt hiermee voortaan als iemands eigen verantwoordelijkheid beschouwd. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat de werknemer herhaaldelijk was gewaarschuwd, en ook al vaak langdurig was uitgevallen. Bovendien is hier de cao voor de transportsector van toepassing; voor andere cao’s kunnen afwijkende afspraken gelden.

 

(Bron: Gerechtshof Arnhem, 27 juni 2006, JAR 2006, 209)