Column

Hieronder kunt u de column lezen die door mij is geschreven voor Arbo Actueel en/of Arbo-online. Regelmatig zal deze pagina ververst worden met de meest recente column.

Deze column is geplaatst in Arbo Actueel 2018 nr. 17

Inzagerecht

Een tijdje geleden las ik een wat merkwaardig bericht. Het betrof een brief van mevrouw T. van Ark aan de Tweede Kamer. Voor wie de naam niets zegt: zij is de Staatsecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en als zodanig belast met de Arbeidsomstandighedenwetgeving. Dat valt deze regeerperiode niet meer onder een minister, maar onder de staatssecretaris. Dat is het gevolg van de onderlinge taakverdeling, die bewindslieden zelf kunnen regelen, maar dit terzijde. Hoe dan ook, de brief had als kop ‘Problematiek rondom asbest’ en ik werd meteen getriggerd, omdat het werken met asbest – of liever het verwijderen daarvan – voorzichtig gezegd nog maar al te vaak een zorgenkindje is.

De brief van de Staatsecretaris betrof een reactie op een discussie in de Tweede Kamer eind mei van dit jaar. Die ging over de registratie door bedrijven van de blootstelling  van werknemers aan kankerverwekkende stoffen op het werk. Daarbij was aan de orde gekomen, of de bedrijfsarts recht heeft op inzage van de risico inventarisatie en -evaluatie (RI&E) waarover, zoals u zeker bekend is, elk bedrijf moet beschikken. Maar volgens de mij laatst bekende cijfers (Arbo in Bedrijf 2016) beschikte toen slechts 45% van de bedrijven over een RI&E. De opdracht voor het opstellen van een RI&E staat al sinds 1992 in de Arbowet en werd op 1 januari 1994 voor alle bedrijven verplicht gesteld. Dat is pakweg een kwart eeuw geleden. Maar daarover misschien een andere keer meer.

Wat in de discussie ter sprake kwam, was de vraag, of de bedrijfsarts recht had op inzage in de RI&E. Sommige werkgevers zouden namelijk de bedrijfsarts – en ook de andere arbodeskundigen -  de toegang tot deze gegevens onthouden. En het Tweede Kamerlid Raemakers had daarom een voorstel voor een motie ingediend waarin de regering gevraagd werd, te onderzoeken hoe het recht op inzage in de RI&E in het basiscontract met de deskundigen kon worden vastgelegd. Ja, een voorstel voor een motie voor de opdracht tot onderzoek om te kijken of een bestaand recht kan worden vastgelegd. Volgens mij is hier sprake van een treffend voorbeeld van Haags Jargon.

De  minister vond, dat het recht op inzage in de RI&E al in de huidige regelgeving staat, maar zegde toe, die toegang te bevorderen en met de betrokkenen hierover te spreken. Het probleem bleek mee te vallen: er waren enkele werkgevers die toegang tot de RI&E weigeren, omdat er bedrijfsgeheimen in zouden staan. De staatsecretaris merkte daarbij fijntjes op, dat dit geen grond is, om inzage door een kerndeskundige te onthouden. Die moeten immers toch de hun bekende informatie vertrouwelijk behandelen en de werkgever kan hen desnoods een geheimhoudingsverklaring laten tekenen. Ook zouden verschillende Arbodiensten de toegang tot de RI&E als voorwaarde stellen bij het afsluiten van een basiscontract. Kortom, er doen zich soms wat problemen voor bij de toepassing van het inzagerecht, maar de Staatsecretaris vindt dat op dit moment niet genoeg, om de wet te wijzigen. Gelukkig maar, daar zit immers niemand op te wachten. Nu alleen nog zorgen, dat er (veel) meer bedrijven gaan voldoen aan hun wettelijke RI&E-verplichting. 

Rob Poort